Later als ik groot ben wil ik ook op Drasties. Dat ik dan al die onderhuidse  plaagstootjes cq dolkstoken waar de comments van overlopen kan begrijpen , die ik nu niet kan begrijpen omdat ze soms terugvoeren op jarenoude  wissewasjes, al dan niet gnuivend.  Mijn gezichtsveld reikt niet verder dan een à twee weken en in die korte tijdspanne (Het lijkt wel een ikje-tekst)  is mijn brein al bezoedeld met een aantal memorabele foto's waar de koptekst eerst nog ontbrak.  Zo'n foto gaat dan een eigen leven leiden, ook als de kop er later boven wordt gezwatteld. 

Picture this korte tijdspanne, mensen, want dat is mijn beperkte perspectief. En verplaats je nou eens in mijn miniperspectiefje en beeld je dan ik dat ik vanmiddag verdwaald was op een vage Poolse fotosite en daar vlak onder elkaar twee foto's tegenkwam die mij verbijsterden.  Dat gaf me een gevoel alsof  ik aan de waterkant in een beduimelende Arendsoog zat te lezen en opeens een indiaan en een cowboy voorbij zag galopperen.  Deze twee foto's mag ik de disfunctionele Drasties familie niet onthouden. Vond ik. Mag ik dat vinden? Of bepaalt Apie dat?  

Bedenk eens een kop mensen. Is dit dan His Masters voice? Of is zij his sister?  Of is dit After the Blowjob?  

En dan de volgende foto die ik tegenkwam. Je gelooft je ogen niet. Ik ben zo vrij geweest de kop alvast in te vullen.  5,43 op de schaal van DSR.  Of zoiets

met de hartelijke groeten,

van Witteveen